დაკარგული წერილი ბოთლიდან

რომელიც ჩემს ხელთ სრულიად შემთხვევით აღმოჩნდა. აღმოსავლეთ საქართველოში ზღვა არ არის (თბილისის წყალსაცავს თუ არ ჩავთვლით), ამიტომ, გამიკვირდა, რომ უსტარი ბოთლში იყო მოთავსებული. ქილას ეტიკეტზე Villányi ეწერა… 

მოკლედ, გიფორვარდებთ თქვენ. მე ვიცანი როგორც ადრესატი, ისე – ავტორი. დარწმუნებული ვარ, თქვენც მიხვდებით მათს ვინაობას და შედეგად, ის თუ არ წაიკითხავს, ვისთვისაც დაიწერა, ავტორს რჩევას მაინც მისცემთ…

 დავაზუსტებ, ეს ჩემი “ქმნილება” არ არის, მაგრამ სიტუაცია ძალზედ ნაცნობია. 

მარიკოსა და ლექსოს ქორწილი

ასე, ერთი წლის წინ პოსტს დაგპირდით. როცა რაღაცას ვიძახი, მერე მეზარება ხოლმე გაკეთება, ყოველთვის მირჩევნია, არ ვთქვა წინასწარ და…

თქვენს წინაშეა ჩემი უსაყვარლესი წყვილის ქორწილის ფოტოები.
დღეს მარიკო და ლექსო უკვე პატარა ნატალიას მშობლები არიან.

რა სწრაფად გადის დრო. არადა, თითქოს, გუშინ იყო 2010 წლის 25 ნოემბერი.

რატომ ვართულებთ ცხოვრებას?

გენატრება ვინმე? – დაურეკე!

გინდა ნახო? – დაპატიჟე!

გსურს გაგიგონ? – ახსენი.

კითხვები გაქვს? – დასვი.

არ მოგწონს? – თქვი.

მოგწონს? – დააფიქსირე.

ნატრობ რამეს? – ითხოვე.

არავინ იცის რა ხდება შენს თავში. სჯობს გამოხატო, ვიდრე ელოდო.

თუ უკვე გიპასუხეს “არა” – მაშინ გარისკე, რათა მიიღო “კი”.

ჩვენ მხოლოდ ერთი სიცოცხლე გვაქვს (“ნიახურები ხომ არა ვართ ორჯერ მოვიდეთ?”)…

Calm Down and Keep it simple.

Spirited Away

შეამჩნევდით დღეს ფეისბუქზე იასამნისფერი რომ ჭარბობს. რომ მიყვარს ხსენებული ფერი ბლოგის ჰედერიდანაც მიხვდებოდით, რომელსაც ცოცხალი თავით ვერ ველევი.

დღეს მამაცობის (Spirit) დღეა. ვის როგორ ესმის და მე თავში სიტყვებით თამაში მიტრიალებს (Spirit, Spit it და ა.შ… ).

ვისაც რისი თქმა გსურდათ – გაბედეთ და თქვით. შესანიშნავი დღეა იმისათვის, რომ გოგონას, რომელსაც აგერ უკვე მესამე წელია მოსწონხართ, უთხრათ, რომ თქვენ ზღაპრული მარტორქა ე.წ. Unicorn - ბრძანდებით.

პოსტის სათაური ემთხვევა 2001 წელს გამოსულ იაპონურ ანიმაციურ ფილმს, რომელსაც დღეს საღამოს დიდი სიამოვნებით ჩავუჯდები ჩემს დასთან ერთად.

იქამდე კი მოვიფიქრებ, რისი გაკეთება შემიძლია… თქვენ კი ამ სურათით დროებით დაგემშვიდობებით.

 კომენტარებში შევხვდებით.

ვინც თვალს აკლია….

ვინც თვალს აკლია და გულს არასოდეს დააკლდება, იმათი მოსაგონარი იყოს!

ვინც შენდობას ითხოვს ჩვენგან – კიდევ შესანდობარი!